كتاب مراجعات مكرر داشته‌ام " . مصادر ومنابعى كه در كتاب الغدير مورد استناد قرار گرفته همگى از منابع علماى أهل سنت است ، وأين بدين معنا نيست كه كتب أهل سنت در نظر علامه أميني داراى اعتبار ، ويا كتب علماى مذهب شيعه غير قابل اعتماد است . يكى از قواعد اساسى منطقي در جدل ، احتجاج از طريق ارائه مسلمات طرف مقابل است . مرحوم علامه با عنايت به همين قاعده منطقي ، مطالب الغدير را با استناد به أقوال وآراء أهل سنت استوار ساخته‌اند وخود مى فرمايند : " مطالبى كه ما در الغدير گفته‌ايم مذهبي نيست بلكه اسلامى است " ، يعنى مسائلي نيست كه فقط مذهب شيعه بدان معتقد باشد بلكه مطالبى است كه در ميان جميع مذاهب اسلامى متفق عليه است . برخى تصور باطلى از الغدير دارند ومى پندارند الغدير باعث تفرقه وجدايى مذاهب اسلامى از يكديگر مى گردد ، كساني كه اين تصور را دارند نه تنها الغدير را مطالعه نكرده اند بلكه از تأثير الغدير در ممالك اسلامى بي اطلاع هستند . أولا هر كس كه الغدير را بخواند در مى يابد كه مؤلف كتاب از حسن نيت كاملى برخوردار است ومنظور وى از تدوين اين كتاب تنها اظهار حقايق تاريخ اسلام مى باشد . ثانيا مطالب الغدير چيزى نيست كه نظرات شخصي مرحوم أميني باشد وكثرت منابعى كه در الغدير بدانها اشاره شده است شاهد اين مدعاست . تقريبا مى توان گفت جمله‌اى بدون دليل وبدون مأخذ در الغدير نوشته نشده است . لذا اگر كسى بخواهد ادعا كند كه كتاب داراى تأثير تفرقه كلمه مى باشد ، بايد بپذيرد تمامى كتابهايى كه در الغدير به آنها ارجاع شده است ريشه‌هاى اصلى اين تأثير است وما مى دانيم كه مآخذ الغدير عبارت است از أمهات كتب اسلامى غير شيعي از جمله صحاح سته . ثالثا پس از انتشار الغدير ، مقالات متعددى در مجلات فرهنگى مصر وسوريه وعراق و . . . در تجليل از اين كتاب درج گرديد ( 65 ) وسيل نامه هاى تقدير از سراسر ممالك اسلام جارى شد . أكثر نويسندگان اين نامه‌ها از علماى بزرگ أهل سنت هستند از ملوك ووزراى كشورهاى اسلامى گرفته تا أئمة جمعه وجماعات واساتيد دانشگاهها براي الغدير تقريظ نوشتند وبه قدردانى از زحمات مؤلف آن پرداختند . از ميان اين نامه‌ها وأين تقاريظ ، نزديك به 50 نمونه در مقدمه مجلدات

--> ( 65 ) مراجعه بفرماييد به مقدمه جلد هشتم الغدير .